Plava kapela
Plava kapela dobila je ime po boji svojih zidova. U izboru ove boje autori su pošli od činjenice da je plava, prema strogoj hijerarhiji boja u vizantijskoj umjetnosti, druga u rangu, odmah nakon zlata. Njena simbolika je direktno povezana sa metafizikom beskraja univerzuma.
U Plavoj kapeli nije preuzeta vizantijska plava, da ne bi asocirala na supstitut za određeni crkveni prostor, već je kao polazište uzeta Iv Klajn plava (Ives Kline blue). To je plava jednog velikog francuskog umjetnika iz druge polovine dvadesetog vijeka, plava doživljena iz iskustva čovjeka modernih vremena, plava koja posjetiocu sugeriše da traganje za metafizičkim prostorom nije privilegija vizantijskih, niti bilo kojih drugih vremena, nego je upravo to traganje, kao i simbolizacija koja ga prati, suština ljudskog bića u svim vremenima. I ideja levitacije preuzeta je od Iva Klajna.
Posjetiocu Plave kapele učiniće se kako ikona Bogorodice Filermske lebdi bez oslonca u plavom prostoru male apside. Autori koncepta željeli su da sugerišu da ikona ne pripada ni jednom fiksiranom geografskom prostoru (o čemu govori i njena putujuća sudbina), ni jednom konkretnom istorijskom toposu. U zaustavljenom, lebdećem pozicioniranju unutar plavog beskraja, ona pripada svima i obuhvata sve.
|
